A solo exhibition by Tangmo Ladapha Sophonkunkit emerged from the agony in which an artist is caught inside an unstoppable working condition. Artists, like workers in any other profession, extort and extract materials from their own labor to produce work. Not even one’s most private and intimate property — namely, dreams — is exempt from this extractive logic; this ensures that bodies and minds are constantly working, even in leisure time. To 'cry on cue' is therefore the demand for extracting abstract feelings as materials to be manufactured and delivered on a set of artistic production. 

A story, based on the artist's dream about a robot maid who is repeatedly doused water over her eyes, is adapted into a two-parts play, unfolding at 6060 Arts Space. In White Building, the installation is a set for a performance, with dream residue and objects arranged as stage décor. Silently, the objects wink to one another as though inviting the spectator to eavesdrop their conversations. In Black Box, Tangmo revisits elements from the set to perform her own tasks. The artist's struggle to work (and her inability to refrain from working) resonates with the maid's struggle to cry; together, the two endeavors flow into a single, parallel stream of  activity within the same stage set.

The exhibition presents nothing more than a dream of the artist, and proposes nothing more than this: that dreams do not need words, but rather gestures, the desire to be understood, and the effort to deliver the undeliverable. 

And what else can we do for a crying person, except listen to them, or cry with them? In such circumstances, it is even more pointless trying to comprehend the logic of dreams than to interpret them. Even when the understanding remains partial, a gesture, in its bodily resistance, can make communication possible. Between one’s eyes and another, between the hands that reach and the void they grasp, then arises the mutual compassion.

At 6060 Arts Space, Bangkok

6–28 November 2026, 

Mon–Sat 12:00–20:00 (closed every Sunday)

Opening Fri 6 Nov 2026, 17:00 onwards 

Live performance 11–14 & 18–21 Nov 2026

Closing Sat 28 Nov 2026, 18:00 onwards

นิทรรศการเดี่ยวของ แตงโม-ลฎาภา โสภณกุลกิจ มีจุดเริ่มต้นจากแรงกดดันที่ว่าศิลปินต้องผลิตผลงานอย่างต่อเนื่อง เกิดเป็นความกังวลเมื่อต้องหยุดทำงานจนไม่สามารถพักได้ เช่นเดียวกับแรงงานในสายวิชาชีพอื่น ศิลปินเองต้องขูดรีดแรงงานของตนเพื่อสร้างสรรค์ผลงาน กระบวนการขูดรีดนี้รุกล้ำเข้าไปยังอาณาเขตของความฝัน อันเป็นทั้งพื้นที่ส่วนตัวและทรัพย์สินส่วนบุคคล ส่งผลให้ทั้งร่างกายและจิตใจของศิลปินตกอยู่ในสภาวะที่ต้องทำงานอยู่ตลอดเวลาแม้ในยามหลับพักผ่อน การเรียกน้ำตาเพื่อเข้าฉากจึงเป็นภาพสะท้อนกลไกเดียวกันนี้ เป็นคำสั่งที่บังคับให้ศิลปินดึงความรู้สึกอันเป็นนามธรรมออกมาเพื่อแปรรูปและประกอบเป็นชิ้นงานบนสายพานการผลิต ภายใต้เงื่อนไขที่อุตสาหกรรมศิลปะเป็นผู้กำหนด

เรื่องราวที่มีจุดเริ่มต้นจากความฝันของศิลปินเกี่ยวกับหุ่นยนต์แม่บ้านที่ราดน้ำใส่ดวงตาของตนเองซ้ำ ๆ ถูกนำมาตีความและพัฒนาเป็นบทละครสององค์ ถ่ายทอดผ่านพื้นที่จัดแสดงที่ 6060 Arts Space (๑) ในพื้นที่ตึกขาว ร่องรอยและชิ้นส่วนจากความฝันถูกนำมาจัดวางคล้ายกับว่าเป็นฉากละคร วัตถุเหล่านี้สื่อสารกันโดยไร้สุ้มเสียง ราวกับเชื้อเชิญให้ผู้ชมแอบเงี่ยหูฟัง และปะติดปะต่อบทสนทนาที่เกิดขึ้น (๒) ในพื้นที่ห้องดำ องค์ประกอบจากฉากในความฝันถูกนำมาดัดแปลงและจัดเตรียมไว้ให้เข้ากับการปฏิบัติภารกิจของศิลปินในการแสดงสด ในพื้นที่ดังกล่าว ศิลปินต้องต่อสู้กับตัวเองในการทำงาน(และไม่ทำงาน) สอดประสานไปกับความพยายามในการร้องไห้ของหุ่นยนต์แม่บ้าน กิจกรรมของทั้งคู่ดำเนินไปเป็นเหตุการณ์คู่ขนาน ราวกับละครสองเรื่องที่แสดงอยู่บนฉากเวทีเดียวกัน

นิทรรศการนี้เสนอภาพความฝันของศิลปิน แต่ในขณะเดียวกันก็ไม่ได้เสนอสิ่งใดเลย นอกจากความจริงที่ว่า: ความฝันไม่จำเป็นต้องอาศัยถ้อยคำ หากแต่สามารถสื่อสารได้ผ่านอากัปกิริยา ความปรารถนาที่จะได้รับความเข้าใจ และความดันทุรังของร่างกายที่จะถ่ายทอดสิ่งที่ไม่อาจถ่ายทอดออกมาได้ 

และเมื่อต้องเผชิญกับน้ำตา เราจะทำอะไรได้นอกเสียจากนั่งลงรับฟัง หรือร่วมร้องไห้ไปด้วยกันกับเขา? ในสถานการณ์เช่นนี้ การพยายามทำความเข้าใจความฝันด้วยตรรกะอาจเป็นเรื่องที่ไร้ประโยชน์ยิ่งกว่าการตีความเสียอีก และแม้ว่าการตีความจะทำให้เข้าใจสิ่งที่เกิดขึ้นได้แค่เพียงบางส่วน แต่ก็เป็นท่าที่ที่เปิดพื้นที่ให้การสื่อสารผ่านร่างกายเชื่อมโยงเข้าหากัน ระหว่างสายตาสู่สายตา ระหว่างมือที่เอื้อมคว้าไปในความว่างเปล่า ชั่วขณะนั้น ความรู้สึกร่วมได้อุบัติขึ้น

สถานที่: 6060 Arts Space

จัดแสดงวันที่ 6 - 28 พฤศจิกายน 2569, 

เวลาทำการ จันทร์-เสาร์ 12:00–20:00 น. (ปิดทุกวันอาทิตย์) 

​

เปิดนิทรรศการ วันศุกร์ ที่ 6 พ.ย. 2569 เวลา 17:00 น. เป็นต้นไป

การแสดงสด วันที่ 11–14 และ 18–21 พ.ย. 2569

กิจกรรมปิดนิทรรศการ วันเสาร์ ที่ 28 พ.ย. 2569 เวลา 18:00 น. เป็นต้นไป